18 Kasım 2026 Çarşamba

Altı dakika yazıları - 8

Başlangıç cümlemiz: Odaya girdiğinde ilk fark ettiği şey kokuydu.

Kokudan başla ama yalnızca kokuya odaklanma. Koku bir anıyı, kişiyi ya da rahatsız edici bir ayrıntıyı harekete geçirsin. 

*

Odaya girdiğinde ilk fark ettiği şey kokuydu. Mevsiminin geldiğini bile fark etmediği bir buket nergis, masanın üzerindeki çeşmi bülbül vazonun içinde duruyor ve tüm odayı mis gibi kokutuyordu. Demek ki senenin o zamanı gelmişti yine. Çocukluğunun geçtiği kasaba nergisleriyle ünlüydü ve tüm kasabanın sadece yurt genelinde değil, dünyaca tanınmasına da neden olan bu nergisler, denizdeki kefalden ve halkın hurma dediği bölgeye özel zeytinden sonra, kasabanın üçüncü temel geçim kaynağıydı.

Sonra düşündü; nergis, zeytinin toplanması ve sıkılması bittiğinde başlardı.. Bu durumda, biraz erken değil miydi? Bu düşünce aklından geçerken, biraz da merakla, yavaş yavaş masaya yaklaştı. Masadaki nergisler kocaman kocaman açmış fulyayı andırıyordu fakat fulya değildi. Nergis gibi de değildi ama.. Daha doğrusu onun bildiği, kokusunda çocukluğunu sakladığı nergis, bu değildi!

Eğildi, vazodaki çiçeğin yapraklarına dokundu ve dokunur dokunmaz, sanki sıcak bir sobaya dokunmuş bir çocuk gibi hızla elini geri çekti. Plastikti bu! Nasıl olur? Bir daha eğildi, kokladı, evet, bildiği nergis kokusu bu. Ama şimdi burnuna ikincil bir koku daha geliyordu. Organik olmayan, tuhaf, insanın içine tedirginlik salan bir koku.. Biliyor ama hatırlayamıyordu bu kokuyu..

Neden sonra, aklına geldi. Bu plastik, uhu gibi birşey, petrol mü yoksa? Evet, son derece kimyasal ikinci bir koku vardı çiçekten gelen. Tiksintiyle yüzünü buruşturdu. Bu ne be? diye düşündü..

Tam o sırada Neşe girdi odaya ve adının hakkını vererek: "Ah, nergislere mi bakıyorsun, şahaneler değil mi, sanki gerçek nergis.. İnsan anlayamıyor vallahi. Bunu bir arkadaşım laboratuvar ortamında üretmiş. Hani oda kokuları var ya, plastik bir kutudan pıs pıs koku salacağına, çiçek şeklinde yapalım demiş. Şahane fikir değil mi sence de?" dedi.

Yüzü iyice düştü o zaman. "Hayır!" diye haykırmak istedi. "Hayır ben çiçek gibi görünen, çiçek gibi kokan ama çiçek olmayan birşeyi istemiyorum! Yeter artık şeylerin kötü birer kopyasının şeylerden fazla ilgi çekmesi... İstemiyorum ben böyle bir dünya! Geri verin bana tanıdığım, bildiğim, içinde güvende hissettiğim eski ama organik dünyamı, istemiyorum ben bu plastikler ve sahtelikler cennetini...."

Ama diyemedi. Çünkü biliyordu, dese ne fayda, demese ne cefa......

💕

Geri verin dalgaları kıyılara çarparak, herhangi bir makamda bir şarkı söylediği, akasya kokulu sabahlarımı..

Geri verin arnavut kaldırımı yollarda, bir kızın saçlarında, gönümün vals yaptığı, akasya kokulu sabahlarımı..

Geri verin zamanın geçmek bilmediği, gençliğimin sırtıma bir yük gibi bindiği, akasya kokulu sabahlarımdan, hiç olmazsa birini..