Dün Blogspot blöfümü görmüş! Küt diye anında yayınlamış son yazımı ve hatta öncekileri de eklemiş.. Elim mahkûm, sözüm söz, tatile kadar her gün yazacağım bakalım..
Sabah tartıya çıktım.
Ve gözlerim yuvalarından çıktı.
Normalde her kış muntazam 3 kilo alıp Haziran gibi hepsini veriyorum, böyle bir bünyem var. Fakat son 2-3 yazdır, Haziran oluyor Temmuz hatta Ağustos, biraz zor vermeye başladım. Hiç Peri Hanım'ı suçlamıyorum, tamamen benim suçum, günde 1-1,5 saatlik Havhavcanlı yürüyüşleri saymazsak, gerçekten hareketsiz bir hayatım var.. Özellikle de evden çalıştığım için, bazen iki danışan arasında maalesef yaptığım tek şey: kitap okumak, blogspot okuyup yazmak, boyama yapmak, sudoku oynamak ve koca bir kahve ile 200gr'lık kahveli çikolataları gümletmek. Hobilerim resmen bundan ibaret. Yazınca fark ettim: çok acınası yahu! Ha bir de yazın bahçe var..
Halbuki Eylül'de kendime söz vermiştim; her sabah 30dk hareketli bir spor, gün içinde saat başı 3-4 dakika jimnastik hareketleri, gece de uzuuuun uzuuuuun yoga yapacaktım. Onun yerine, geçenlerde kendimi çilekli kremalı çikolatalı orta boy bir pastanın yarısını (evet yarım pasta!) yerken, ondan birkaç gün önce de 500gr'lık nutellanın kaşık kaşık dibini görürken (evet 500gr!) yakaladım. Yakalayıp ne yaptım, sakince çatalımı kaşığımı geri mi koydum, hayır, omuz silkip, göbeeemi ovuştura ovuştura "oyyyy, şahaneydi yahu" dedim.....
Gizli şekerim olabileceğinden şüpheleniyorum, çünkü bu boyutta şekeri yiyip, kusmayı bırak, keyifle ve mutlulukla göbeğini okşaya okşaya oturmayı başaran insanın normal olmayacağını (bedenen değilse de ruhen) düşünüyorum.... Ayrıca yine böyle birkaç yüz gram şekeri gömdükten sonra, birkaç defa da ellerim titredi, soğuk soğuk terledim, zihinsel bulanıklık yaşadım. Şeker komasının emareleri bunlar. Fakat doktor son kan tetkikinde şekere (henüz) rastlamadı....
Ama kendime gelmezsem, yakında rastlarız. Eminim bundan çünkü ailede de var.
Bu nedenle. "Bir zamanlar C." serisine "şu an, hop, geçmiş oldu bile" mottosuyla yaklaşıyor ve kendime bir çekidüzen vermeye niyetleniyorum: şu andan itibaren çikolatayı ve kremalı meyveli çikolatalı (oyyy ayrıntıya gir, daha da gir C.) pastaları hayatımdan çıkartıyorum. Bir zamanlar (iki saat önce) yerdim, artık yemiyorum!
Ay sonsuza dek değil yahu, tatile dek... Yani 1 ay. Bir de şu üstte belirttiğim spor hareketlerini yapacağıma çikolatalı drajeler üzerine söz veriyorum!
Sen neyi bırakmak isterdin? Var mı böyle gizli bağımlılıkların? ;) Anlatırsan gizli kalmayacak biliyorum ama hadi izin verdim Adsız yaz, eğlenelim azıcık..
Hodri meydan.
