15 Ocak 2026 Perşembe

Küçük şeyler, hepsi de küçücük şeyler..

Diyordu ya Bülent Ortaçgil. Hatta dur, yine desin:

Küçük şeylerden mutlu olan biriysen, mutsuzluğunun nedeni de yine küçük şeyler olabiliyor... Çünkü bir şey doğruysa, onun tam tersi de doğrudur.... Tehlikeli bir durum.

Mesela, kar yağdı diye çocuk gibi sevinebilirim ve sonra bundan utanır, "ama soğuktaki insanlar.." diye bir başlarsam, içinden çıkamayabilirim.. Aslında önü topu: kar yağıyor.. Bu kadar. Anlamı yükleyen sensin, o anlamın duygu seline kapılıp giden yine sensin... Kar sadece yağıyor.

Yani kızımın debelendiği yaşam seçimleri süreci de, aslında kocaman resmin içinde küçücük, önemsiz bir ayrıntı gibi gelmeye başladı bu sabah... Sade'Ce yanında durmak, BEN olarak dimdik, güvenli ve sağlam bir şekilde durmak, yeterliymiş meğerse.... Gerisi onun yazgısı.

Sanırım, Hermann Hesse'yi ancak üzerinde 10 gün düşündükten ve süreçten bizzat geçtikten sonra, gerçekten anlayabildim.

Senle ben bilebilir miyiz evlatlarımızın ne için seçildiğini, hangi yolları izlemek, hangi işleri yapmak, hangi yanlışları ve acıları yaşamak için seçildiğini? Hayır, bilemeyiz. Onun yazgısını öngöremeyiz, çocuklarımızı korumaya çalışsak da yazgısını belirleyemez, değiştiremeyiz.

Ama artık anladığım için, o yazıları yazdıran duygu da geçmişte kaldığı ve geçersiz hale geldiği için, yazdığım yazılara yabancılaştım. Onları sileceğim. Lakin fotoğrafları, o güzel bembeyaz anları korumak istiyorum. Yorumlarınız da çok ama çok tatlıydı, tam zamanında ve ihtiyacım olduğunda omzuma dokunan bir dost eli gibi hissettim, teşekkürler :)

*

Mutluluk ile mutsuzluk arasında bulunan duygu nedir? Sakit olma durumu.. Sakinlik mi? Dinginlik mi? İç huzuru mu? Nedir o hâli en güzel anlatan kelime? 

Tüm yaşamın özü, o kelimede saklı sanki...... 

*

Ve bir kış fotoromanı...




10 yorum:

  1. Ceren,
    Sonuna yazmayı unuturum belki, esen ben.
    Sen şimdi bunları yazdın ya, günlerdir ve hatta haftalardır kafamı meşgul eden, beni yıpratan, bugünlerde de sıklıkla migrenimi tetikleyen oğlumun skolyoz teşhisi ve tedaviye başlama, ona zarar veren (ya da diyelim skolyozunu olumsuz etkileyen) devam ettiği sporu bırakma konusundaki direnci için ilham oldun bana da. Sakinlikle duracağım, maddi/manevi elimden geleni yapacağım ve bunun dışında gelişen her ne olursa olsun razı gelip, seçimine saygı duymaya çalışacağım.
    Ergenlere hükmetmeye çalışmak, üstten ve hatta aynı seviyeden tavır almak nafile.
    Sen de, ben de Hesse'nin dediği gibi yazgıyı değiştiremeyeceğimize göre, olan bitene sakinlikle bakalım ve dileyelim ki "su akar, yolunu bulur" gerçek olsun..
    Teşekkür ederim şekerim :*)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. <3 Canım Esen... Umarım öyle olur gerçekten... İkimize de kolaylıklar dilerim. Skolyoz umarım artmaz, azalır amin.

      Sil
  2. Konuyla ilgili çok önemli görüşlerimi beyan etmek niyetiyle sayfaya geldim ki, yazı gaipe karışmış. :))
    Hayırlısı olsun diyeyim, o vakit. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, yazdığım yazıya yabancılaşıyorum bazen, o zaman siliyorum :) Ama whatsapp'tan her daim yazabilirsin Ekmekçim

      Sil
  3. Selam kar fotoğrafları harika. Son karar en iyisi. sadece yanında olmak bence de iyi. Sevgiyle kal.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kar çok güzeldi ama lodosa çevirince hava eridi :)

      Sil
  4. kızın ile ilgili yazdıkların için;yolun seni buraya getirmesine sevindim.okuduklarımızın bize öğretileri ne güzel.sağlıklı olsunlar umarım evlatlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin.. Sağlıklı olsunlar, iç huzurları olsun..

      Sil
  5. Selam, konuyu bilmiyorum ama çocuklarla ilgili olduğu için ben de bir şey paylaşmak istedim. Özellikle senelerdir farklı ülkelerde yaşayan biri olarak. Sırf oğlumuzun geleceği için çok büyük kararlar aldık geçtiğimiz yıl. Ve o kararlar doğrultusunda ilerliyoruz. Ama dünya da başka bir yöne doğru gidiyor ve ben bu aranın çok açıldığını, bizim bu mesafede kaybolup gideceğimizi düşünüyorum günlerdir. Başlangıç noktamızın daha mutlu ve geleceği olabildiğince parlak bir çocuk yetiştirmeye çalışmak olduğunu unutuyorum. Çünkü aşılması gereken o kadar çok dağ var ki. Ve bu süreçte o da büyüyor. Belki de bambaşka tercihleri olacak. Bu kadar sıkıntıya değecek mi hiç bilmiyoruz. Anne baba olmak bazen sadece yanında olmak. Bunu unutmak istemiyorum. Eski blogda takılı kalmışım ben, buradaki yazıları görmemişim. Eğer mailimizi eklemek gibi bir seçenek varsa benim mailimi eklerseniz çok sevinirim. Çünkü Wordpress 'e buradaki yazılar akmıyor. konserveruhlar@gmail.com Sevgilerimle. Nilüfer.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında belki geçmişe geleceğe değil sadece şu ana odaklanabilsek ve onların şu andaki sorunlarını çözmeye, şu anlarına destek vermeye çalışsak belki de en doğrusu bu.. Planlar evet ben de çok yapıyorum ama gelecekte birebir gerçek olduklarını hiç görmedim. Ama yine de yapıyorum hazıklı olmak babında… Sonra hiç beklenmedik bambaşka noktalarda buluyorum kendimi….
      Bilemedim yani…. Kaybolmuş hissediyorum biraz.
      Maalesef hiç bilmiyorum nasıl eklenir email ile, bir bakayım bulabilirsem ekleyeyim kusura bakmayın lütfen…

      Sil