Blogcuğum. Döndüm.
Evet haftasonu çok iyi geldi ama yetmedi.. Çok yorulmuşum ben blogcuğum. Öyle yorgunum ki, öyle bir haftasonuyla falan kurtaracak durumda değilim, yıllar yıllarca dinlensem kendime gelemeyeceğim gibi hissediyorum bu sıra...
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Pazar günü çok güzel geçti... Önce klasik müzik konserine katıldım. Öyle komikti ki bak anlatayım da gül. Bazı yaşlı insanlar çok üşür, o nedenle konser salonunu 40 derece falan yapmışlar, nasıl sıcak! Baktım olmayacak çıkarttım kazağı, 3. sırada oturuyorum, Kontrabas amca demesin mi: "Genç bayan, üşüyeceksiniz öyle!" :))))) Ay rezalet, sahneden ihtar aldım. Yok dedim çok sıcak geldi bana, yaşlılar aaa ooooo falan, konser bitti üstümü giyiniyorum yine yaşlı bir kadın: "Aman çocuğum üşüme lütfen giyin giyin" :))) Çocuk? Ben? Ya çok tatlıydı bu "seksüalite içermeyen ilgi, şefkat" nasıl ihtiyacım var bir bilsen blogcuğum buna......
.jpeg)
Konserden sonra termale gittim, 3 saat yüzdüm, masaj yaptırdım, ordan çıktım ama nasıl açım! Öğle yemeği yiyeceğime, bir cafenin "Happy Hour"u varmış, kahve ve çilekli tiramisu ısmarladım çünkü neden olmasın? Neden öğle yemeği olarak pasta yemiyorum ki?!? Muhteşemdi blogcuğum... Uzun uzun oturdum, hatta günceme yazılar yazdım ne kadar mutlu olduğumla ilişkili.... Bunu Münih'e dönünce de devam ettireceğimi, böyle ufak nefes molaları alacağımı falan yazdım durdum.
.jpeg)
Sonra da kalktım bir kiliseye girip dua ettim, kendim ve ailem için birer mum yaktım, bundan sonra bu iç huzurumu koruyayım ne olur diye yakardım. Sözler verdim. Umutlar duydum. Gün sona ererken de arabaya atlayıp eve döndüm. Dönüşte öyle güzel kıpkırmızı bir gün batımı vardı ki önümde... Ah dedim, daha çok günbatımı görmeliyim.... hayat ne güzel.
.jpeg)
Sonra işte, eve geldim ve sanki bir kara bulut üzerime indi.. Her şey çok zor, her şey çok anlamsız gözüküyor yine. Ve şimdi yine sıfır noktasında, ne yapacağımı bilemez halde, düşünüp duruyorum...... Böyle işte..... Özetle: yetmedi.
Bu yazdiklarin cok agir bir yorgunluk hissi veriyor. Yüz yüze tanismiyoruz ama yalniz olmadigini bilmeni istedim. Bern'e gelmek istersen bir hafta sonu daglara gideriz, sarabimizi iceriz ve bol bol icimizi dökeriz.
YanıtlaSilTeşekkür ederim... Evet çok yorgun hissediyorum..
SilÇok teşekkürler teklif için, aynısı lütfen sizin için de geçerli...
Sevgili C, ilgi ve şefkat, ne guzel ve icten anlattin...
YanıtlaSilSeni kucakliyorum...
D u y g u
<3
Silcanım benim, bir zaman gelecek, o indiğin yerden ayaklarını yere var gücünle bastırıp yukarı çıkacaksın, biliyorum. o zamana dek dönüşler zor olsa da kendine bu molaları vermeye devam et lütfen. birinden dönüş, en az orada geçirdiğin zamanlar kadar güzel olacak, eminim.
YanıtlaSilUmarım öyle olur... Haklısın belki de.
SilCeren bu hissi anladigimi ya da daha dogrusu tanidigimi hissettim yazini okurken! Benim de hiç geçmeyecekmiş, bitmeyecekmiş gibi gelen bir yorgunluğum var. Bazen kaçmak istiyorum. Annelik, is hayati... her şey fazla geliyor. Hatta Boyle durup sanki benim hayatim değilmiş ve 10 yıl onceye -cocuksuz ve tek oldugum zamanlara- aitmişim gibi geliyor. Ben kimdim hatırlamaya calisiyorum. Sen zaten her seyi yapıyorsun, farkindaligi cok yuksek bir kadinsin, donanimlisin. Sana söyleyecek sozum yok. İyi yazıyorsun, yalnız olmadigimi hissediyorum seni okurken :)
YanıtlaSil<3
SilAyrica olur da daha da anlatmak paylaşmak istersen, bir online arama kadar uzagindayim. Karsilikli kahve, şarap, cay.. canimiz ne isterse içip dertleşebiliriz :)
YanıtlaSilTamam sen de aynen :)
SilNerden çıkıyor o kara bulut ve bu güzel tabloyu nasıl böylesine sarsıyor, bozuyor? Yapmasın lütfen, akıllı olsun artık, aaa çok rica ediyorum bak. ;)
YanıtlaSilŞaka bir yana, demek ki daha derinde bir şey var seni böyle umarsız bırakan, diye ahkam kestim, kusura bakma ne olur.
Kucaklıyorum. <3
Başarısızlık hissi çocukluğumdaki bazı travmalara dayanıyor, iki senelik analizin sonunda bunları anladım ama anlamak da iyi gelmedi açık söyleyeyim... Kabullenme ve devam etme kısmına geçemiyorum ben.
SilPazartesi ile okul açıldı ve ben ara tatilden dönünce az bir zaman da olsa kopmuş olduğum çalışma hayatına dönünce o karabasan bulutlar bana da bastı. Az kaldı, bitti bitiyor diye motive ediyorum kendimi.
YanıtlaSilAma sen çocuklarınla birlikte aile denen kurumda anne olarak büyük bir sorumluluk içimdesin. Gençlikte yaşadıklarını yazınca ne kadar özgür ve dolu dolu yıllarının geçtiğini görüyorum ve bu özgür ruhun bir anda iki çocuklu koşturmacalı yaşama evrilmesinin nasıl olurluğuna ben bile şaşırıyorum. Bu özgürlüğünü özlediğini sanıyorum. Ben bile bir çocukla girdiğim hapse ve bunalıma anca üniversiteye gitmesiyle daha yavaş yavaş çıkıyorum. ama şimdi de bunca yılın bağlılığının bitmesinin hüznü ve kafa karışıklılığı var.
Yine de kendine güzel molalar veriyorsun, ruhunu dinlendirmek için çaba gösteriyorsun. Hepimizin hayatlarında benzer inişler çıkışlar var. En dibe battığımda bunun geçici olduğunu düşünüyorum ve sadece bekliyorum. Benim yöntemim de bu.
Güzel yöntem... Bende sabır yeteneği yok pek..
SilBu çakılma hissini yaşamana üzüldüm. Mutlu olmaya korkarız bazen sırf bu yüzden, kendimizi nasıl mutlu edeceğimizi biliriz ama sonra yine mutsuzluğa dönmek ağır geleceğinden yapmaktan kaçınmaya başlarız. Üzücü bir durum, öğrenilmiş çaresizlik. Hayatta çok fazla yaşadığım bir şey benim de. O ruhsal acıyı biliyorum. Ama bu olmadıysa başka bir yol vardır, olmalı. O yolu, senin çıkış yolunu bulabilmeni diliyorum.
YanıtlaSilTeşekkürler, umarım..
SilEsen, güzel yorumun için teşekkür ederim. Yayınlama dediğin için yayınlamadım ama bence çok içtendi ve çok yüreğime dokundu... Keşke görüşebilsek..... Şu son schengenini yunanistana değil de buraya kullanmayı düşünür müsün acaba?
YanıtlaSilAh Ceren! Yazdıklarını okuyunca gözlerim dolu dolu oldu...
YanıtlaSilÇok isterim görüşelim, konuşalım uzuuun uzun. Bu vizede zor çünkü Mayısta 15 gün kadar erasmusla Kuzey Makedonya var. Almanya listemde, çok istiyorum gelmeyi ama yaz sonu yeniden bi İsveç yapıp, daha uzun (en az bir yıllık) vize alabilirim diye umuyorum, sonrasında önümüzdeki ilk erasmus başvurularında Almanya'dan bir üniversiteden kabul alıp, gelmeyi çok istiyorum. Belki de erasmusu beklemeden sonbaharda gelebilirim kısacık :)
Kısmet olsun inşallah ama belki bu arada yaza sen gelirsin, burada görüşürüz yine..
Şahane teklifin için bin teşekkür ve çok öpücük..
Her zaman açık bir opsiyon olduğunu hatırlatayım :)
SilBöyle içtenlikle yazdığın için teşekkür ederim. Sana kocaman sarılıyorum. Olanı olduğu gibi kabul etmek bazılarımız için zor ''çocuğum''. Bunda bir sorun yok.
YanıtlaSil:) öyle
Silheyoo sevgili Ceren, ses etmek istedim.
YanıtlaSilHeyooo Şenay :)
Sil