Tavuk istiyorum ben.

Dün L. ile uyku öncesi kucaklaşır ve sohbetleşirken, bana şunu sordu: "Anne nedir senin taaaa çocukluğundan beri istediğin şey?"

Bir an afalladım. Sorunun doğru cevaplarını biliyorum. Çalıştığım yerden geldi. 2 adet "doğru, etik, olgun" cevabı vardır bu sorunun: ya "sağlık, huzur" diyeceksin ya da "sen ve ablan". Fakat yavru ikisiyle de mutlu olmayacak, çünkü hemen öncesinde "ben çooooooooook zengin olduğumda.." ile başlayan kapitalist materyalist hayaller kurmuş, yatlar katlar fildişi tahtlar hakkında uzun uzun hikayeler anlatmış, sonra da anacığını hatırlamış, gönlünden "bu kadın da bana baya baktı yahu, az yumurta çırpmadı sabah körlerinde.. birşey vereyim de sevinsin fukara" geçmiş, o nedenle soruyor ve hiçbir politik doğruyu kabul edecek durumda değil. "Lüks diyorum, lüks!" diyor. 

"Evladım lüks ya içinde doğmuş olanlar için ya da yaşamında açlık çekmiş, doyuramamış olanlar için çekicidir, şükürler olsun ikisi de değiliz" diyecek olsam, burnumdan gelecek. En doğru annelik tekniği olan "soruya soruyla cevap verme" tekniğini kullanıp "sence nedir benim en büyük hayalim?" dedim...

Sıpam dedi ki "sen herkesten uzakta, denize yakın, bahçeli bir ev istiyorsun anne. Bahçesinde meyve ağaçları ve sebzelikler istiyorsun. Evin içinde büyük bir kütüphane istiyorsun." Ayyy çocuğum beni nasıl iyi tanıyor! "Şimdi de sen söyle, başka ne istiyorsun?" dedi... "Hepsi bu hepsi bu" diye el çırptım. "Hayır anne, şimdi sen 1 şey söyle" diye ısrar etti. Haydaaa.. Evladım bu ne böyle zorla mülkiyet.... Fakat kaçıp durduğum yeter, kendime itiraf edeyim: hakikaten bulamıyorum bir istek, bir hayâl.. Yuh yani. Ne kadar sıkıcıyım yahu.... Allah katında yani, düşünsene, hiçbir şey istemeyen dümdüz bir kul! Çocuğum haklı, sen iste, verip vermeyeceğini o düşünsün değil mi ama?

O an birden gaza geldim: "Tavuk!" diye bağırdım... 

Tavuk istiyorum Allahım ben. Hattâ; 4 tavuk 1 horoz istiyorum, ayıp olmazsa... 

Çünkü her sabah kümesten taze yumurta almak istiyorum. 

Bak ama tavuk diyip geçmeyelim. Biraz ayrıntıya girersek, bak nasıl karışıyor iş.. Çünkü tavuklara bakmak için bahçeli ev lazım, tavuğun yazın sıcaktan kışın soğuktan ölmeyeceği bir iklim lazım, "horozunuz çok ötüyor" denmeyecek kadar "insana uzak" bir alan lazım, sonra o kümese girip yumurtaları çıkartacak kadar fiziksel sağlık lazım, belin melin ağrımayacak, her sabah yumurta yiyebilecek kolesterol seviyesi yani genel iyi sağlık lazım, sonra yine her sabah kahvaltı yapabilecek boş ve huzur dolu bir yaşam tarzı lazım. Yaaaaaaaa, görüyorsun, bir tavuk deyip de geçme, bak nasıl hepsi birbirine bağlı ve komplike "sağlık ve huzur" içeren bir hayal bu! 

:))) Evet, son tahlilde: tavuk istiyorum ben. Lakin şimdi değil, 10 sene sonra istiyorum. Buraya not düşüle, bu önemli.. İnşallah Allah ömür, sağlık, huzur verirse, 10 yıl sonra, 4 tavuk 1 horoz istiyorum. Amin. Dağılabiliriz.