Reset-leyemediğinde..

Resetlemeyi çok istediğin halde resetleyemediğin durumlar vardır bir de..

Sistem takılır kalır, bir türlü yeniden başlatamaz. En çok da çocuklar dosyasında takılı kalır ya da sağlık dosyasında, finans dosyasında, bazen de evlilik ya da iş dosyaları çalışmaz. Sen istersin, defalarca basarsın o yeniden başlat düğmesine ama o her sefer aynı noktada takılı kalır..

Hayat bir bilgisayar olsa, bu durumda yapılacak ne var?

1. Bir uzmanından, bileninden yardım alırsın

2. Bilgisayarı çöpe atar, yenisini alırsın

3. ??? Benim aklıma gelmiyor, sen biliyorsan başka bir çözümünü, yaz..

Bu sıra benim bilgisayar aynen böyle. Diyorum ki, haydi kızım, bak bahar geliyor, bak hayat sana yeni başlangıçlar gösteriyor, bak Ramazan ayı yıllardır "arınma" ayın senin... Haydi yeniden başlat. Haydi bugüne takılma, yarın yeni bir gün, yeni bir enerjiyle başlat.

Fakat bir L. dosyasında error yiyorum, yeniden başlatıyorum haydi o düzeldi bu sefer M. dosyası, üçüncü başlatılışta menopoza gelince sistem çöküyor, dördüncüde F. ile ilişkimde takılı kalıyor, beşinci zaten genel Alman kültürüne uyum dosyası - o nadiren çalışıyor.. Yani bir türlü sistemi başlatıp da "oh be" diyip işimin gücümün önüne oturamıyorum..... Verimi geçtim, bir başlatabilsem sistemi doğru düzgün....

Birinci maddeyi denedim. Psikanalize gidiyorum, aile terapisine gidiyoruz, L. için özel terapilere başladık, okulda psikolog ve eğitimcilerle çalışıyoruz, M. için sabır, şefkat, anlayış.. F. için olduğu gibi kabul etme dersleri, menopoz için hormon terapisine başladım, Alman kültürü için de kabullenmeye çalışıyorum, kendi küçük adacıklarımı yaratmaya çalışıyorum.. Yani daha başka da destek kalmadı, yok. Birini onarsam, öbürü çöküyor ya da L. dosyası açıldı derken hop L. dosyasının .exe uzantısında yepyeni bir sorun çıkıyor.. Yani dostlar, bence benim sistem, tümden hata veriyor, bunu kabullenemiyorum.. Sürekli düzeltmeye, sürekli iyileştirmeye çalışırken tükeniyorum.....

Diğer çözüm yani çöpe at, yenisini al... Yani Elena Ferrante'nin Karanlık Kız'ındaki gibi, miktiri çekip gitmek, en baştan kendine yeni bir hayat kurmak. Tamamen ben'i merkeze almak....ancak işte romanlarda filmlerde mümkün (ki onun da sonunu gördük). Bazen aklımdan koşa koşa kaçmak geçiyor, en baştan çocuksuz, evsiz, Almanya'sız bir hayat kurmak. Ama işte bağlanma denen bir şey var. Özlemek var. Bir de vicdan denen ikinci şey var. Tamam vazgeçilmez değilim, F. zaten diyor "ben tek başıma da gayet güzel başarırım" diye... Başarır da. Ama ne bileyim, çocuklarımı annesiz, hayır hayır annesizlik değil sorun, asıl sorun olan "aslında varken yokolan anne" ile büyütmek.... Terk edilmişlik yarasını açmak.. Yok, işte onu kaldıramam, kaldıramazlar.. Yani gerçek bir "reset", benim için bir seçenek değil...

Çocuklarını büyüt, sonra ne yaparsan yap... Tabii bu arada kanser olup ölmediysen. Mottom bu.

Yani çözümsüzüm. Resetlerim hep takılmaya mahkum. Sistem asla baştan başlamayacak.. O zaman, 3. bir çözüm var mı? Ben bulamıyorum... Belki sen bulursun...