Cuma: 180km aktif uzaklaşma

Şu an saat 19.38. Asla bloğa girmediğim bir saat. Çünkü normalde tam bu saatte: yemekten kalkılmış, oyunlar oynanmış, kavgalar edilmiş, keçiler kaçmış, keçiler geri gelmiş, barışılmış, öpüşülmüş, yatak hazırlıkları yapılmakta olur.. Ama bugün farklı. Çünkü bugün kendimden tam 180km uzakta ama aynı zamanda da kendime inanılmaz yakınlıkta bulunuyorum ve çocuksuz ve kocasız ve evsiz ve hiçbir şeysizim!

Çünkü kendime bayram hediyesi 3 günlük bir "tatil" hediye ettim, tek başıma, herşeyden ve herkesten uzakta... Çünkü çok ihtiyacım vardı.

Fikir ve gaz için Joe'ya teşekkürler. 

Sabah danışanımla seansımı bitirir bitirmez, yoga matımı, yürüyüş ayakkabılarımı, mayo ve havlumu, birkaç küçük eşyamı, kitaplarımı ve defterlerimi bir çantaya tıktım ve geçen sene Nisan'da günübirlik geldiğimiz ve kalbimi bırakıp döndüğüm Bad Füssing'e geldim. Münih'in 180km doğusunda, Avusturya'ya yakın. Hatta yarın sırf gırgır olsun diye yürüyerek Avusturya'ya geçip geri Almanya'ya geçmeyi düşünüyorum, o kadar yakın!

Çok hesaplı, pansiyondan az konforlu tek kişilik bir odada kalıyorum. 1 adet tek kişilik yatağım, 1 adet koltuğum, 1 sandalyeli yazı masam, 1 balkonum ve balkonumda 1 şezlongum var. Ayrıca Bad Füssing kaplıca kasabası olduğu için, yaş ortalaması 80 ve HİÇ çocuk yok! Herşey yaşlılara uygun tasarlanmış; kasabanın 3 farklı termal merkezi, kocaman bir kütüphanesi, iki konser salonu, birkaç kilisesi, bir sürü tatlıcısı (çünkü bilirsin yaşlılar tatlı sever!) ve çeşit çeşit ıvır zıvır satan bir sürü minik dükkanı var. Başka da HİÇBİR ŞEY yok!

Bugün geldiğimde saat 15'ti ve akşam için ufaktefek alışverişimi yaptığım gibi, otelime yürüyerek 5 dakika uzaklıktaki şehir merkezine gittim ve tek tek termalleri gezip kendime "sırt ve bel masajı" randevusu ayarladım. Sonra da aklıma esti, 16'den sonra fiyat yarıyarıya düştüğü için "gece yüzmesi" yapmaya karar verdim. Tam tahmin ettiğim gibi az sayıda yaşlı insan ve ben! Tam iki saat 34 ve 37 derecelik havuzlarda bol bol bel egzersizi yaptım (çünkü belim yine çok fena bu sıra), sonra da çıktım, geldim. Aldığım gıdaları, tabak almayı akıl edemediğim için, kent haritasına serdim, biraz blog, biraz kitap, sonra vur kafayı uyu!

Sanırım cennetteyim a dostlar!

Yarın "sessizlik yogası" yapmayı umuyorum. Yani sabah kimselerle konuşmak zorunda kalmamak için, çok erken kalkıp, mükellef otel kahvaltısından sonra dediğim gibi bir Avusturya yapıp geleceğim ve günün ikinci yarısını bir diğer termal tesiste geçireceğim. Belki kitabımı defterimi alırım, belki sadece sessizliğin keyfini çıkartırım.. Büyük ihtimal yine akşam bu saatlerde otel odasında TEK BAŞIMA şarap ve peynir gümleterek sana yazarım.... Cennetime ortak ederim :) Umarım senin bayramın da bayram gibi geçiyordur....! İyi bayramlar şekerciğim.....

Hamiş. Alışkın değilim ya da havuz suyu yordu ama sanırım şarap çarptı. Ve bu hihihihi çok güzel hihihihhi