Türkiye'deyken beş senedir göremediğim Amerikalı kuzenimle görüşme fırsatım oldu. Kuzenim bana bu tatlış kolyeyi armağan etti ve dedi ki "bu bir yeni başlangıçlar kolyesi"
Açıkcası çok severek ve inanarak - inanmak isteyerek - takıyorum çünkü hayatımda yeni başlangıçlara çok ihtiyacım var.. Bazı sıkıntılı süreçler şükürler olsun ki bitti ama bazıları da devam ediyor ve bir süre daha devam edecek gibi görünüyor. Hayatın bir mutluluklar yolu olmadığını, olamayacağını çoook uzun zamandır deneyimleyerek biliyorum, eskiden hayat inişli çıkışlı bir yol derdim, inişler var, çıkışlar var... Fakat uzun zamandır hayat sürekli inişte sanki... Bir problem geliyor, çözmeye uğraşıyorum, tam çözdüm derken bir yenisi geliyor, bazen bir nefes bile aldırmıyor, tek nefeslik bir ara bile vermiyor... Nerede bunun çıkışı diye isyan edecek oluyorum, aman diyorum Allah'ın gönlüne güç gider, hem bunlar dert değil, insanlar neler neler yaşıyorlar da devam ediyorlar... Aman C., sık dişini...
Sıka sıka bazen insanda diş kalmıyor ama.... O zamanlarda insan kaçıp gitmek istiyor, bambaşka bir yerde, bambaşka bir kimlikle yeniden başlamak istiyor. Yapabilsin, yapamasın, en azından bunun hayalini kurmak istiyor... Ona bile hak göremiyorsun bazen kendinde.....
Ama bu kolyecik, diyor ki: "yeni başlangıçlar olsun hayatında" ve ben diyorum ki "evet olsun!"
Uzun zamandır asfaltta yürüyorum, patikalara gözüm takılsa da, aman diyorum, bu yol güvenli, kısa, rahat, gerek yok şimdi patikalara sapmaya.. Halbuki patikalardır yolu yol yapan, yolu deneyim yapan, yola hayat katan..... O nedenle, yeni başlangıçlar, yeni yollar, yeni birşeyler olsun hayatlarımızda...
Bir nevi reset ihtiyacı değil mi bu da; yenilenmek...
Umarım tüm yeni başlangıçlarımız hayırlı olur.....
Bazen hayatın yükleri üst üste binince insanın nefesi daralıyor hanımefendim, ancak senin gibi yeniden doğuşa inanmak isteyen bir kalp, en zor zamanlarda bile ışığını bulur. Kolye armağan değil de hatırlatıcı bir sembol olmuş. Her taktığında sana tze güzellikler fısıldayacak ;)
YanıtlaSilUmarım :)
SilÇok güzel denk düşmüş, kalbine göre olmuş, güle güle kullan. <3
YanıtlaSilÇok da anlamlı, uzun süredir görüşülmeyen kuzenin hediyesi olması. :)
Evet... <3
SilGüle güle kullan C. çok güzel bir kolye sana huzur getirsin. Hülya
YanıtlaSilTeşekkür ederim Hülya, umarım getirir :)
SilSeni o kadar iyi anlıyorum ki, ben de hayatın inişli çıkışlı olduğuna inanmıyorum. Bazen sürekli bir iniş hali oluyor ve dibe gelmedik mi yahu dedikçe daha dibe inebiliyorsun. Böyle hissettiğim zamanlarda atarlı giderli şarkılar eşliğinde yürüyorum ben :) O patikayı bulursan Sezen Aksu- Karşıyım dinle ya daa Sıla- Dan Sonra şarkısı dinle. Bir noktadan sonra oyun havalarına geliyorsun😆 ( Sezen Aksu- Karşıyım dinledikten ve eşlik ettikten sonra sana da tövbe yarebbim sen kulunu affeyle diyorum, o kısmı unutma nolur nolmaz :))
YanıtlaSilBen de aynısını yapıyorum Annabell, benimki de Muse ve bu sıra yeniden moda oldu ama Nirvana :)
SilUmarım yeni başlangıçlar güzel ve kolaylıkla ilerleyen şekilde olur 💛
YanıtlaSilHayat iniş çıkışlarla dolu ama inişlerin daha fazla olduğunu düşünüyorum baya da dik yokuşlar ayrıca. Azıcık düze çıkar gibi oluyoruz hop yeniden inişe geçiyoruz 😪
Teşekkürler <3
SilOkurken gözlerim doldu. Neden bilmiyorum... Son 4 yilimi o kadar yokuş asabi hissediyorum ki.... Annelik ve göç beni darmaduman etti. Tum güvenli alanlarım yikildi sanki... Bir seyi halletsem digeri geliyor, sonra digeri,,, Boyle Tetris gibi sanki biraz. Bir seye yer bulsam digerine bulamıyorum gibi hissediyorum bazen... O yuxden sanirim, okurken gözlerim nemlendi... Gercekten yeni ve güzel seyler olsun! kolyen sana güzellikler getirsin. ben de bi kolye mi alsam? :)
YanıtlaSilKeşke ben alıp sana yollasam diye geçti içimden, istersen deneyelim? Yaz adresini :)
SilBiraz da "destek mekanizmalarının eksikliği" etkiliyor böyle hissetmemizde, biliyor musun? Yetişin dostlaaaaar yapamamak....
ya bak buna da aglarim! valla aglarim. utanmadan yazayım mi adresimi? :) Zaten destek sözcüğünün icimi titretiyor artık. o kadar zorlandım ki bu konuda... Uzakta desteksiz cocuk bakmak dersen sabah kadar konuşurum üstüne mesela. Ya da çayı koy geliyorum diyeceğim birinin kalmaması... Oy oy oy... çok derinlere attı bu yazin beni ya...
SilAldım adresi Merve :) Haydi deneyelim şansımızı :)
SilSenin bu yazını okurken benim yıllardır taktığım kolye geldi aklıma. Üzerinde ne yazdığını burada söylemeyeyim, senin sayfaya pek yakışacak türden değil:)) Hatta geçmiş yıllarda onunla ilgili bir yazı da yazmıştım.
YanıtlaSilHayat bazen reset değil, bazı şeyleri gerçekten takmamayı öğrenmek gibi geliyor.
Aşırı merak ettim :)))) Adım çıkmış sanki ya, ben eğlenceli biriyimdir aslen, küfürleri çok severim mesela kullanmasam da bilmeyi ve kıs kıs gülmeyi....
SilHayatla ilgili en büyük sıkıntı zaten reset düğmesinin olmaması.. Belki de buna başkaldırıyoruz bir grup kadın? Katılın bize ;)
çok severim böyle anlamlı hediyeleri. ne güzel düşünmüş, kolye de güzel bu arada yani. güle güle kullan canım, yeni ve çok güzel başlangıçlar getirsin sana hayat
YanıtlaSilBen hediye almaktan da vermekten de çekinirim açık söyleyeyim, beceremediğimi düşünüyorum ikisini de, ne denir ne yapılır ne verilir falan.... Ama böyle denk gelince, çok seviniyorum ve seviyorum... :)
SilÖncelikle içinden geçtiğiniz sürecin atlatılmasına çok sevindim ve bir diğer yandan evet biri bitiyor bir diğeri başlıyor hayat bizi hamur etmiş diyesi geliyor insanın yoğruldukça yoğruldukta umarım şekil alabiliyor hatta bir nebze almışızdır da kolaylaşır her şey. Bir hocamın lafı vardı böyle belirsizlikle otururken beklenmeyen bir şeyler olduğu zamanlarda 'hayat oldu' derdi hala der:) Hayat oluyor biz onun içinden oluyoruz umarım yepyeni güzel yeniler gelsin kolaylık neşeyle ve bu reset serisinde beraberce yazmak hepimize şifa versin...
YanıtlaSilÖzge ben de sizi okuyorum ama yorum yazamıyorum subtract’te. Buradan yazayım, son yazınızdaki konu çok tanıdık.. Bazen bizden istenmediği halde biz kendimizden vererek koşturuyoruz ya, bunu biraz da kendimizle yakınlaşmak için de yapıyoruz bence.. Ben böyle olmalıyım, bana yakışan budur.. Özellikle de sevdiklerimiz yakınlarımız için tabii.. Bazen fedakarlıkta boyut atlayınca diyorum ki, keşke biraz da kendime karşı fedakar olabilsem.. O nedenle yazınız bana çok yakın geldi… Hayatımdaki güzellikleri Ekmekçi Kız’dan özenerek yazıyorum bazen bir köşeye, iyi geliyor bu farkındalığı arttırmak.. Ve son olarak, mimozalar tablo gibiydi yahu beni benden aldı o mağrur başlarını eğmiş duruşları:)
Sil