"Geçenlerde Ahmed Arif'in mektuplarını okudum. Öyle bir yazmış ki usta, her biri bir hikâye mübarek. Kitabı bitirdim, yerimde duramıyorum. Koydum bir demlik çay, baştan başladım." - Yekta Kopan - İki Şiirin Arasında.
Bildiğimiz bir duygudur, değil mi? :)
Fotoğraflar bu sabahtan. Bir posta Havhavcan'la yürüdükten sonra, içime sinmedi, sen de gör istediğim için, yeniden çıktım, yeniden yürüdüm..
Şimdi evde Ahmed Arif'in mektuplarını yeniden okuyorum. Demleme değil sallama çayımı içerek ısınıyorum. Yavaş yavaş eriyen kara hüzünleniyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder