Dün sabah yazar komşum C. ve eskiden sevgilisi, iki aydır da eşi olan S. hanımcığım ile kahvaltı için buluştuk. Gelinimiz S. Hanım, çok dipteydi ve "inan sadece sen varsın diye, kendimi yataktan kazıyarak geldim" dedi. Böyle durumlarda, arkadaşlık kadar psikologluk da lazım oluyor, çünkü en nihayetinde insan olmak; birbirimizi önemsemek, düştüğümüz anlarda kaldıramasak da bari bir el uzatmak demek...
Tabii ki biraz soruşturunca, 65 yaşındaki S. Hanım'ın derdinin emekliliğin yaklaşmasına bağlı endişeler olduğunu ve en çok da, emekliliği bir "dönüm noktası" olarak gördüğü ve yaşlanma / ölüm gibi kavramlarla ilişkilendirdiği için, bu endişelerin orta boylu bir depresyona doğru ilerlemekte olduğunu fark ettik.. Aklıma hemen bizim "reset yazıları" geldi tabii..
Emeklilik de bir reset.... Sistemi yeniden başlatan bir eylem aslında emeklilik. Sen emekli olarak düğmeye basmış oluyorsun ama, sistem yeniden başlayacak ve tıkır tıkır güzelce işleyecek mi yoksa takılıp kalacak mı, işte o belli değil. Sistem yeniden başlarsa ne âlâ; hep hayâl ettiğin hayatı yaşamaya başlar ve iyi bir tahminle bir 20-30 sene hayâlini yaşayabilirsin.. Ama takıldığında yani sen hayallerine doğru adım atamadığında ya da sen istesen bile sistem önüne engeller çıkartıp seni durdurduğunda, sorun..
Sistemin en çok takılıp kaldığı alanlar tabii ki "sağlık", "finans" ve "anlam arayışı".... Yani sağlığın ve paran yoksa zaten emeklilik zor bir yaşam dönemi fakat bazen sağlığın ve paran olsa bile, sistem bazen "emeklilikte yaşamın anlamı"nda takılı kalabiliyor... Emekli olunca ne yapacağım? Onca boş vakti neyle dolduracağım? Neydi benim hayallerim, umutlarım, beklediklerim ve bu yaşımda bunları yapabilecek miyim, yoksa hiç açılmamış çeyizler gibi dolabın üstlerinde sararıp solduracak, hiç gerçekleşememiş hüzünlü bir hatıra olarak mı kalacaklar.....? Yani resetleyememek demek; belki cesaret edememek, belki konfor alanından çıkmak istememek, risk almaya yatkın bir kişiliğinin olmaması ya da bazen hakikaten yaşamın anlamını yitirmesi demek...
Yaşama anlam vermek, yaşamı güzel ve keyifli, belki biraz da yararlı ya da en azından eğlenceli bir şekilde geçirebilmek (estetik-yarar-mutluluk) ihtiyacımız, belki de yeme içme, uyku, güvenlik ihtiyacımız kadar gerçek..... Ve yaşamın tek bir anlamı yok, farklı yaşam dönemlerinde, sürekli yeniden "reset"lenmesi gereken bir şey bu..
Umarım hayat "reset" düğmelerimizin doğru çalışmasını ve sistemi yeniden, yeniden, yeniden başlatabilmeye cesaretimizin olmasını kısmet eder bizlere.... :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder