Dün gece geç yattık, fakat vücudum 6.45’te uyanmaya alışkın. Kalktım ve terasa çıktım. Şehre kuşbakışı bakan bu teras, sabah serinliğinde öyle hoşuma gitti ki.
Şehir henüz yeni yeni uyanırken, önce yumuşak bir şekilde yogamı yaptım, sonra da salıncağa oturup yarım saatten fazla meditasyon yaptım.
Meditasyondan kalktığımda, zihnim berraktı ve tek bir düşünce, çok güçlü bir şekilde belirdi: kabul et.
Bu 15 gün boyunca, 13 yaşındaki bir kız çocuğuna yapılması gereken şekliyle annelikte çuvalladığımı kabul edeceğim.. Beyaz bayrak. Yenildim. Teslim oluyorum. Artık savaşmayacağım. Tüm kuralları grubumuzun ikinci annesi Claudia koysun, o ne derse o..
Bakalım sonuç nasıl olacak….
Yoruldum blogcuğum. Tükendim. (Annelikten de) Bir tatile ihtiyacım var.
