21 Kasım 2014 Cuma

Gurbette olmak

Ben durumuma gurbette olmak diyemeyeceğim aslında. Bunun üç nedeni var, ilki 17 yaşımda üniversite için baba ocağından bir ayrıldım, sonrası bence hep gurbet.. İkincisi de uzun süre bir çok şehirde ve ülkede yaşadıktan sonra, son yıllarda Münih'i kendime ev görmeye başladım çünkü sanki havasında suyunda, dağında, kestane ağacında bana Bursa'yı hatırlatan bir şeyler var.. Üçüncüsü de "gurbet" aslında yolun uzaklığını anlatan fiziksel bir terim değil, insanın alıştığı değerlere uzaklığını anlatan psikolojik bir terim, genellikle de alışılan hayat standardının daha düşüğü ile karşılaşıldığında, yokluk hissedildiğinde (sadece fiziksel değil psikolojik ve sosyal anlamda da) yaşanılıyor bence gurbet hissi. O nedenle de Avrupa'nın göbeğinde, teknolojinin, kültürün beşiğinde kendimi "gurbette"ymişim gibi lanse edip acındırmam biraz komik kaçar, yapamıyorum. Ama evet, uzaktayım memleketten. Şehrin göbeğindeki "küçük Türkiye" mahallesine rağmen, özlediğim şeyler oluyor benim de.

Kısır mesela. Kısırı çok severim. Kısırlık bulguru alırsın, 1 br. bulgura 2 br. su ekler, kaynatırsın (bazısı direkt sıcak suyu döker, pişirmez ama benim tarzım böyle..) güzel bir domates salçası, bol limon, yeşil nane, sivri biber, domates, maydonoz, kimyon, sumak azıcık kırmızı biber, tuz ve karabiberi de eklersin. Nar ekşisi de buldun mu (ki işte onu bulmak bir dert burda) tadından yeme de yanında yat, uyu! Ben kısırı illa ki yoğurtla yerim, burda Yunan ya da Bulgar yoğurdu diye alıyorum, en yakın o, yine de tam değil işte. Her yemeğin tadı bir başka olur ya gurbette, belki Türk musluk suyu eksik de ondan.. Kim bilir.. Velhasıl, hazır kısır buldum, içinden nohut taneleri çıktı. Enteresan ama işte fena değildi, yedim. Yanına da avokado, yeşil soğan, domates ve limon karışımı bir salata.. Tatlı niyetine de iki adet ayıcık şeker. Daha ne olsun.. Gurbet elde Türk mutfağı anca bu kadar.

Uçak biletlerini aldık, inşallah 2014 ün son demlerinde ve 2015'in ilk günlerinde Türkiye'deyiz. İnşallah diyorum üzerine basa basa çünkü bebekle hiçbir plan yapamıyorum, şak hasta, şak iptal.. Umarım hastalanmaz (o da biz de) ve gelebiliriz. Özlediğim şeyler var. Özellikle yılbaşında annemin hazırladığı sofra ve babamın özenle kestiği meyve dilimleri. Bizim evde yemek sonrası meyve(LER) yeme alışkanlığı vardır. Babam operatör doktor olmanın getirdiği sorumlulukla meyveleri yıkar, bazısını soyar, tamamını keser, bir meyve tabağı hazırlar ki sanat eseri gibi. Yat geberlik yeriz TV karşısında. Böyle bir aile alışkanlığımız var, şu gudubet kadın duymasın (adını anasım gelmedi şimdi, bildiniz hani et dostu, meyve düşmanı beyaz saçlı buruşuk suratlı asabi kişilik). İşte gurbette olmak biraz bu meyve tabağından da uzak kalmak demek benim için. Kimse bana meyve soyup dilimlemez babam dışında.. Boşuna demedim gurbet benim için baba ocağından ayrılmakla başladı diye..

17 yorum:

  1. Arı Mayasız olmaz diyosun yani özetle:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ;) nasıl da dikkat etmişsin, göz farklı görüyor artık işte di mi :D

      Sil
  2. ceren:))

    sölemiştim muhtemelen amma yine söliyim benim de kardeşim münihte...ki zemanında altını üstüne getirmişliğim var en son sınır dışı edeceklerid beni küçük emrah gibi baktım idare ettileridi beni.
    neise.
    benim kızkardeşte hep gurbetteyim der.
    düşünmüşümdür beya bu konuyu.
    hatta kızınca ne gurbeti uleyn felan demişliğim vardır yani.

    amma velakin...
    doğrudur nihayetinde gurbettir.

    ana ocağından baba ocağından ayrı kaldığın heryer gurbettir.

    hasta olsan zırt diye gelinmez...
    akşam yemeğe gidelim desen olmaz...
    düğün olsa bayram olsa seyran olsa ayrısın hepsine gidemezsin.
    gurbettir ora.

    ama eskisi gibi değil ya...
    türk marketleri felan açıldı çokca.
    hatta eskiden nerde efes bira felan bulmak biranın anavatanında.
    ama şimdi bulunuyo.

    bildiğin türkiş ürünler hepsi...

    valla istiyosan alırım veririm türk bakkalarının adını adresini...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biliyorum yahu :D Eksik olma. Lakin o mahalleye gidince benim sinirler zıplıyor, yerlerde balgamlar, çöpler, herkes bağrışıyor bağrışma tabii ki aşırı küfürler, trafik felç.. Ayda bir bile gidemiyorum valla..
      Gelsene yahu Absalom, bizim de misafirimiz ol! :)

      Sil
  3. Bu aralar benim de yuvaya dönme krizlerim tuttu. Aynı şekilde üniversiteden beri şehir şehir geziyorum, evler kuruyorum, imkanlarla sarılı şehirlerde yaşadım ama yuvaya özlem ve gurbet hissi bitmiyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet senin yazılarında hissettim ben de.. Sen de aileye düşkünsün :)

      Sil
  4. Ben de gurbetteyim. Ait olmadigin bir yerde yasamak da gurbet degil midir? Bu sefer goreyim isterim sizi. Aslinda bilgisayara uzanirken bu sene Ceren'e gideyim diye icimden gecirmistim. Insallah!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiiiiin :) Sen gelmezsen bahar başı ben gelicem Anakara'ya inşallah!

      Sil
  5. Bence sen babanı özlemişsin Cerenmus. Yoksa, meyve soyan yoksa da, elmalı turta yapan var mesela. Biliyoruz yane :D
    Onun dışında gurbete getirdiğin tanımlama için teşekkür ediyorum. "Attan indik eşeğe"dir ta uzaklara gidip de, sözde daha gelişmiş bilmem ne memleketlere, yine de hayat standardının düşmesidir insana zul gelen. Sosyal ve psikolojik'in üstüne bastıralım. Ama çoğu zaman alım gücü de azalıyor. (Kendi deneyimim için söylüyorum). Ben bunu kendi başıma adlandıramazdım, adlandıramadım bunca sene. Sosyal statü, sosyal çevre ve bundan doğan psikolojik destek, bunlar hep kayıp hanesine yazılıyor. Çok doğru tespit.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sen de tamamlamışsın. Çok doğru, özellikle öğrencilik zor oluyor, burs da olsa yine de paranı sayıyorsun (hoş bizim memlekette de öyle ama en azından bizde öğrenci işi ucuz yemek ve hizmetler de bol) paranı sayıyor olmak zaten beraberinde psikolojik ve sosyal sorunları da getiriyor. Bir de ırkçı bir memlekete ortama düştün mü tamam zaten.

      Sil
    2. Küçük Joe' ye katiliyorum.
      Ben kendim dogma büyme Almanya'liyim. Isci bir ailenin üniversite egitimi almis bir kiziyim. Her türlü alman tanidigimi söyleyebilirim... ve bunlarin bize bakis acilarinida bildigimi zannediyorum...
      TRde özellikle belli bir statüye sahip olupta buraya gelen 'gelinlerin' cektigi sıkıntilari gercektende 'attan indim eşege' tabiri cok güzel özetliyor! Ayni statüde insanlarin TRdeki yasam kalitelerinin cccoookk cok daha yüksek oldugunu düşünüyorum...
      Ceren hanimin bir sonra ki yazisinda bahsettigi "irkciligi hissetmek" bile yasam kalitesinin düsmesi icin yeterince büyük bir etken!
      Evlenip TRye yerlesen bir tanidigimiz -okumus, calisan, özgüveni yüksek ve hazircevap biri- Almanya da üzerimizde ne kadar bir baski oldugunu TRde yasayinca anladigini söylemisti.
      Gurbetlik benim icin uzak bir kavramdi... burada olmaktan mutluyum -> mutluydum. Ama yas ilerleyince (38im) memleket kavraminin anlami da degisebiliyormus...
      TRye yerlesirmiyim bilmiyorum ama bu fikir bana artik cok da uzak gelmiyor...

      Sil
    3. Senin yaşadıkların ve ülke dışındakilerde görülen "Türkiye'de herşey daha güzel" anlayışı benim doktora konum Adsız (bu arada keşke isim verseymişsin, böyle hitap edilmeden zor oluyor, genellikle de yayınlamıyorum adsız yorumları, fakat çok içten yazmışsın..)
      Güzel özetlemişsin fakat TRye özellikle son dönemde gidenlerde ciddi derecede uyum sorunu oluyor, çok zorlananlar var..

      Sil
  6. cerennnn:))
    yahu hayatını hatasını yaptın bak burda kayıtlı davetin valla artık ben nasıl böle bi hata yaptımda diyemezsin herkeşler şahit ahahaaaa.

    beni bavyera bölgesine bi daha zor alırlar gerçi amma...
    yine de işallah diyeyim.
    çok merci nazik davetin için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :D Ne yaptın Bavyeralılara yahu merak ettim!

      Sil
  7. İnsanın memleketini sevdiğinin yanı olarak görürdüm hep. 40 gündür memleketimden ayrıyım, gurbetlik üzerine düşünmeye hiç vakit olmamıştı..sağol Ceren:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) sevdiğinin yanı; evi!

      Sil
    2. bişi yapmadım ceren ben efendi adamımdır...
      oktoberfest de onlardan çok bira içebildiğim için kızdılar bana muhtemelen.
      çok alıngan bu almanlar.

      kınıyorum bir kez daha burdan.

      Sil